17 Ekim 2010 Pazar

Çok iyi insan, egosal açlık çekendir

İyilik güzel şeydir vesselam.. Hele karşılıksız yapıyorsanız tadından yenmez..

" İyilik nedir?"

Karşımızdaki insana yapılan bir tür kıyak mı; yoksa karşımızdakinin yararına yaptığımız eylem sonucunda boğazdan kalbe doğru akan kaynamış boza hissi veren ahlak dopingi mi? İşte bu iki olasılıktan herhangi birisinin tam olarak doğru olduğunu söyleemize imkan yoktur.. İki olasılığın toplamından oluşan bir kavramdır bu iyilik denilen..

Etraıfınıza bir bakın, aşırı sevecen, "tuzla koşan" ve iyilik yapmayı çok seven insanları seyredin.. Yaptığı iyilik sonucu karşısındaki insanın ona duyduğu şükranla beslenen bir canlıdır bunlar.. Çok severler başkasının onlara duyduğu şükranı.. Kişisel bir eksiklik olarak hissederler şükran duygusu olmazsa. O yüzden iyilik yapmaya çok gayret ederler.

Herkes iyilik yapar, herkes sever başkasına yardımcı olmayı; fakat bu tür canlılar hayatta kendilerine amaç edinmişler sanki yardım etmeyi.. Böyle tatmin ediyorlar kendilerini..

" Ne güzel işte yararı va bana "

Evet.. Böyle bir durum da söz konusu, bunların insana büyük yararı dokunur.. Bir nevi alışveriş edersiniz onlarla.. Şükran karşılığında yararlanacağınız bir alışveriş.. Bu insanları kullanmalı, şükranları da verilmelidir.. Kullanınız..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder